 ¼ταν Ýνα απü τα σημαντικüτερα θÝατρα της Ευρþπης (Vakhtangov) και Ýνας σκηνοθÝτης με μοναδικü üραμα (Rimas Tuminas) ενþνουν τις δυνÜμεις τους τüτε δεν μποροýμε παρÜ να μιλÜμε για Ýνα απßθανο, μεγαλοφυÝς αποτÝλεσμα.
Μßα νÝα ανατρεπτικÞ ματιÜ σε Ýνα κλασικü αριστοýργημα της ΡωσικÞς δραματουργßας κι Ýνα θÝατρο ανατρεπτικü, ιστορικü, μυθικü, που κουβαλÜ στις περγαμηνÝς του τη δüξα και το Üρωμα üλου του Ρωσικοý θεÜτρου. Μια υπÝροχη, σχεδüν μυστικιστικÞ, συνÜντηση που θα Ýχουμε τη μοναδικÞ ευκαιρßα να απολαýσουμε στο ΘÝατρο Badminton, ακριβþς üπως παρουσιÜστηκε για πρþτη φορÜ στο ßδιο το θÝατρο Eugene Vakhtangov στις 2 Σεπτεμβρßου του 2009. Τüτε που η δραστÞρια αντßδραση του κοινοý, καθþς και των Ρωσικþν, αλλÜ και ξÝνων κριτικþν, οδÞγησαν ακüμη και τον Υπουργü Πολιτισμοý A.Avdeev να πει χαρακτηριστικÜ πως « η παραγωγÞ αυτÞ αποτελεß μια καταπληκτικÞ επανεξÝταση του ΤσÝχωφ» εκφρÜζοντας παρÜλληλα και τη βεβαιüτητα για την παγκüσμια μεγÜλη της επιτυχßα. ΦυσικÜ και δικαιþθηκε!
 Το üραμα μιας θεατρικÞς ομÜδας που θα μποροýσε να ταρÜξει τα λιμνÜζοντα νερÜ του θεατρικοý κατεστημÝνου της Μüσχας, γεννÞθηκε το 1911 μÝσα απü το βλÝμμα και τη σκÝψη ενüς σκηνοθÝτη και ηθοποιοý, του Eugene Vakhtangov. ΚατÜ τη διÜρκεια της θητεßας του, το πολλÜ υποσχüμενο νÝο θÝατρο εßδε τον εαυτü του να κλÝβει τις εντυπþσεις απü τα υπüλοιπα πιο εμπορικÜ «παρακλÜδια» του Moscow Art Theatre με δýο μüλις παραγωγÝς (Maeterlinkck: Le Miracle de Saint Antoine1921 και Gozzi : Turandor-1922). ¸τσι το 1926, üπως Þταν αναμενüμενο, το θÝατρο βαπτßστηκε οριστικÜ με το üνομα του δημιουργοý του και οι σημαντικüτεροι Ρþσοι σκηνοθÝτες Ýσπευσαν για να γßνουν μÝρος του ορÜματüς του(Meyerhold, Popov, Zavadsky και Akimov). ΕιδικÜ η ανορθüδοξη μετÜφραση του ¢μλετ απü τον Akimov με τη μουσικÞ του Shostakovich, το 1932, Þταν αυτÞ που σýστησε σε üλο τον κüσμο το θεατρικü αυτü μικρüκοσμο και προκÜλεσε τα πρþτα κýματα θαυμασμοý εντüς και εκτüς Ρωσßας. ΑνÜμεσα στους σημαντικοýς επßσης σκηνοθÝτες, που τρÝχουν να συμβÜλουν στο μýθο, ανακαλýπτουμε και τους Okhlopkov και Pogodin üπως και μια ολüκληρη σειρÜ απü ευφυεßς νÝους δημιουργοýς που οδηγοýν δεκαετßα με τη δεκαετßα το ΘÝατρο Vakhtangov στον 21ο αιþνα. Τα υψηλÜ καλλιτεχνικÜ στÜνταρ και το ανατρεπτικü βλÝμμα που εισÜγουν με κÜθε τους παρÜσταση καταφÝρνουν ως και τις μÝρες μας και διατηροýν στη θÝση του, τον μεγαλýτερο ßσως θεατρικü μýθο της Ρωσßας.
 ¸νας απü αυτοýς τους ευφυεßς νÝους δημιουργοýς, εßναι και ο Rimas Tuminas και δεν εßναι η πρþτη φορÜ που πραγματοποιεß την παραγωγÞ ενüς Ýργου του ΤσÝχωφ. Οι Τρεις ΑδελφÝς και ο Βυσσινüκηπüς του κÝρδισαν την αναγνþριση του κοινοý και των κριτικþν. Τα Ýργα του ΤσÝχωφ προσφÝρουν Ýδαφος για εξερεýνηση, διαλεýκανση της ουσßας, αιτιολüγηση του εßδους. ΚÜθε παραγωγÞ του Tuminas αποτελεß Ýνα νÝο βÞμα προς την Ýννοια αυτÞς της μυστηριþδους λÝξης «κωμωδßα», που τüσο διαψεýδει το πλαßσιο της πλοκÞς. Η παραγωγÞ του Θεßου ΒÜνια Ýχει Þδη αναγνωριστεß ως μßα απü τις καλýτερες εκδηλþσεις των τελευταßων σεζüν στη Μüσχα, ενþ η δουλειÜ των S.Makovetsky και V.Simonov αξßζει να αναφÝρεται στην παγκüσμια εγκυκλοπαßδεια του θεÜτρου.
Το πιο ενδιαφÝρον βεβαßως στην περßπτωση του Rimas Tuminaς, εßναι ο τρüπος που αντιλαμβÜνεται και «μεταφρÜζει» το ρωσικü αυτü κλασικü αριστοýργημα. ¼χι, δεν Ýκανε οýτε βανδαλισμü, οýτε ξανÜγραψε το κεßμενο, οýτε το περιÝκοψε. ΑπλÜ ξαναδιÜβασε το κεßμενο, σαν να μην υπÞρχαν ερμηνεßες πριν απü αυτüν. Γιατß, δεν υπÜρχει τßποτα συνηθισμÝνο, üμορφο, οικεßο. Δεν υπÜρχει η περιτριγυρισμÝνη απü κÞπους Ýπαυλη του ΤσÝχωφ, δεν υπÜρχουν Üνετες πολυθρüνες, οýτε τραπÝζι στρωμÝνο με δαντελÝνιο τραπεζομÜντιλο και ζεστü σαμοβÜρι, οýτε η αßσθηση ενüς Σπιτικοý üπου Ýζησαν πολλÝς γενιÝς… ΥπÜρχει μüνο κενüς χþρος, ερημωμÝνος απü τη ζωÞ, ο χþρος του θεÜτρου με τους γκρι διαδρüμους, Ýνα αλαβÜστρινο λιοντÜρι – σýμβολο της Αγßας Πετροýπολης –, υπÜρχει Ýνας πÜγκος εργασßας με τραχιÝς πλÜκες, Ýνας παλιüς καναπÝς και αρκετÝς καρÝκλες.
 Οι χαρακτÞρες του ΤσÝχωφ, üπως τους εßδε ο Tuminas και üπως ενσαρκþνονται απü τους ηθοποιοýς, θυμßζουν Ýντονα κομμÜτι του εαυτοý μας. Ζουν σε συνθÞκες συγκρουüμενων φιλοδοξιþν, φιλοσοφοýν, δουλεýουν σκληρÜ Þ τεμπελιÜζουν, υπηρετοýν και καταναλþνουν. Εßναι πολý διαφορετικοß, αλλÜ και παρüμοιοι – η ζωÞ του καθενüς πÞγε στραβÜ. Γιατß; Αυτü το ανακαλýπτουμε απü σκηνÞ σε σκηνÞ, απü τους διαλüγους, τους τσακωμοýς, τις αποκαλýψεις και το σαρκασμü. Ο κüσμος ανακαλýπτει τις αρχÝς του θεÜτρου του παραλüγου στα Ýργα του ΤσÝχωφ. Οι χαρακτÞρες του λÝνε κÜτι και μετÜ κÜνουν κÜτι Üλλο, ενþ σκÝφτονται με εντελþς διαφορετικü τρüπο. Ο Θεßος ΒÜνιας του Tuminas ασχολεßται με το τι σκÝφτονται οι χαρακτÞρες και με το τι εξομολογοýνται σε περιüδους πνευματικÞς αναταραχÞς. ΚÜποιες φορÝς εßναι ασυνÜρτητοι, σαν τον θεßο ΒÜνια Þ πολý βßαιοι, üπως ο Astrov. ¼μως οι εξομολογÞσεις τους ξεσποýν απü τις ψυχÝς τους τüσο ορμητικÜ, σαν να βγαßνει κÜποιος απü Ýνα αποπνικτικü δωμÜτιο στον καθαρü αÝρα.
«Ο Θεßος ΒÜνιας μας εßναι απαραßτητος σÞμερα για να μας στηρßξει, να μην γßνουμε κυνικοß, αγενεßς, ασυνεßδητοι Üνθρωποι», λÝει ο Rimas Tuminas. «Με üλα üσα αντιμετþπισε στη ζωÞ του, δεν Ýχασε την αρετÞ της εντιμüτητας και συνÝχισε να εργÜζεται. ΚοντÜ στο θÝατρü μας, υπÜρχει Ýνα μνημεßο της Πριγκßπισσας Turandot. ºσως θα Ýπρεπε να χτßσουμε Ýνα μνημεßο στο Θεßο ΒÜνια».
Στην καλýτερη παρÜσταση για τα 150 χρüνια του ΤσÝχωφ, απü το σπουδαßο ΘÝατρο ΒαγκτÜγκοφ με τα 100 χρüνια θεατρικÞς ιστορßας πρωταγωνιστοýν, μεταξý Üλλων, οι βραβευμÝνοι «ΚαλλιτÝχνες του Λαοý» Sergey Macovetsky, Ludmila Maksakova, Vladimir Simonov, Anna Dubrovskaya, Yury Kraskov και Galina Konovalova.
ΔΙΑΝΟΜΗ:
Vladimir Simonov (Serebryakov Alexander Vladimirovich / συνταξιοýχος καθηγητÞς)
Anna Dubrovskaya (Elena Andreevna / η σýζυγüς του)
Yevgeniya Krevzhde/ Maria Berdinskikh (Sofya Alexandrovna –Sonya / η κüρη του απü τον πρþτο γÜμο)
Ludmila Maksakova (Voynitskaya Maria Vasilyevna / χÞρα ενüς Μυστικοý Συμβοýλου, μητÝρα της πρþτης συζýγου του καθηγητÞ)
Sergey Makovetsky (Voynitsky Ivan Petrovich / ο γιος της)
Vladimir Vdovichenkov/Artur Ivanov (Astrov Mikhail Lvovich / Γιατρüς)
Yury Kraskov (Telegin Ilya Ilyich / γαιοκτÞμονας που κατÝληξε φτωχüς)
Galina Konovalova (Marina / γκουβερνÜντα)
Sergey Yepishev (Yefim / εργÜτης)
ΠαραγωγÞ & Σκηνοθεσßα: Rimas Tuminas
Σκηνογραφßα & κοστοýμια: Adomas Atsovskis
ΜουσικÞ: Faustas Latenas
Στην παρÜσταση ακοýγεται Ýνα απüσπασμα του Kol Nidrei του M.Bruch που ερμηνεýει ο T.Dockschitzer
|
