«Είμαι αναρχικός με την πραγματική έννοια του όρου και όχι του βιτρινοθραύστη. Έχω δικό μου κόμμα, του οποίου είμαι ιδρυτής, αρχηγός και μόνος οπαδός. Προσπαθώ να βάλλω εναντίον αυτού του συστήματος με το μόνο μέσον που διαθέτω: τη συνεχώς διαμορφούμενη λογική μου».
Άκης Πάνου
Έντεκα χρόνια μετά το θάνατο του ασυμβίβαστου λαϊκού διανοούμενου Άκη Πάνου, το Θέατρο Badminton πραγματοποιεί τη Δευτέρα 9 Μαΐου ένα αφιέρωμα-φόρο τιμής στον μεγάλο δημιουργό στο πλαίσιο της σειράς «Τα πρόσωπα του ελληνικού τραγουδιού».
Η συναυλία θα μπορούσε να έχει και για τίτλο της κάτι σαν το «Επτά νομά στον κόσμο του Άκη Πάνου» κι αυτό γιατί συμμετέχουν επτά δημοφιλείς ερμηνευτές.
Ερμηνευτές που με τη στάση τους όλα αυτά τα χρόνια, έχουν αποδείξει την αγάπη τους για τα τραγούδια του Άκη Πάνου.
Οι Γεράσιμος Ανδρεάτος, Λιζέτα Καλημέρη, Λάμπρος Καρελάς, Βαγγέλης Κορακάκης, Γιώτα Νέγκα, Γιάννης Ντουνιάς και Μπάμπης Στόκας θα συναντηθούν στη σκηνή του Θεάτρου Badminton για να τραγουδήσουν τα πλέον εμβληματικά τραγούδια του Άκη Πάνου (Ρολόι- Κομπολόι, Όλο χαλάς, Η πιο μεγάλη ώρα, Τρελός, Αδιόρθω-αναρχί-, Και τι δεν κάνω, Η ζωή μου όλη, Δεν θέλω τη συμπόνια κανενός, κ. ά.) Τα τραγούδια θ’ αποδώσει με σεβασμό στην τεχνοτροπία του συνθέτη η λαϊκή ορχήστρα «Καρέ- καρέ» η οποία αποτελείται από τους: Δημήτρη Μαργιολά (μπουζούκι), Νίκο Κρέτση (μπουζούκι), Γιώτη Σαμαρά (κιθάρα), Νίκο Καλαντζάκο (πιάνο), Δήμο Πολυμέρη (ακορντεόν), Γιάννη Σαρίκο (κρουστά) και Παναγιώτη Γεωργοτά (μπάσο).
Ο Άκης Πάνου ήταν ένας μάγος που έγραφε λαϊκά τραγούδια. Γεννήθηκε στις 15 Δεκεμβρίου του 1933 στην Αθήνα κι άφησε την τελευταία του πνοή, στις 7 Απριλίου 2000 σε ηλικία 67 ετών, νικημένος από τον καρκίνο.
Όλα τα τραγούδια του είναι τραγούδια ωφέλιμα. Και χρειάζεται κάποια «τρέλα», αυτό που ο Πλάτων ονομάζει «μανία των μουσών», για να γίνει πραγματικά η Τέχνη ωφέλιμη, εκφράζοντας αυτό που δεν τολμούν να εκφράσουν οι πολλοί.
Γιατί τα τραγούδια του Άκη Πάνου, ως γνήσια λαϊκά τραγούδια, είναι και βαθιά αριστοκρατικά. Είναι τραγούδια του θριάμβου και της πτώσης, του θανάτου και της ζωής.
Είναι τραγούδια της αγάπης και του έρωτα, αλλά και της κοινωνικής κριτικής.
Τραγούδια μαρτυρίες, όλα προσωπικά και όλα αυτοβιογραφικά.
Γιατί ο Άκης Πάνου έγραφε τα τραγούδια του ως τροβαδούρος. Δεν έγραφε μόνο τη μουσική, αλλά και τους στίχους, όπως ο Μάρκος Βαμβακάρης κι ο Γιώργος Μητσάκης αλλά κι ο Νικ Κέϊβ, ο Μπόμπ Ντύλαν και ο Λεόναρντ Κοέν.
Άκης Πάνου Ένας Μεγάλος Δημιουργός
«Ένας εξαιρετικά δημιουργικός κύκλος του λαϊκού τραγουδιού που άνοιξε το 1930 με τον Μάρκο Βαμβακάρη έκλεισε συμβολικά (μέχρι νεωτέρας!) με την τραγική «αναχώρηση» του Άκη Πάνου το 2000.
Ο Άκης Πάνου, μουσικός, στιχουργός, συνθέτης, οργανοποιός, χαράκτης και αφηγητής, έγραψε τα τραγούδια του και έδωσε τις μάχες του όχι μόνο στα χρόνια της ανθοφορίας, αλλά και στα χρόνια της ύφεσης. Περίπου διακόσια τραγούδια, αυτοβιογραφικά και σχολιαστικά, ερωτικά και κοινωνικά, που διαπνέονται από μία φιλοσοφία ζωής γεμάτη εμπειρίες, ρήξεις και αναζητήσεις.
Ο Άκης Πάνου δεν έγραφε κατά παραγγελίαν. Έγραφε για να εκφραστεί. Έγραφε για να στείλει μηνύματα. Έγραφε για να διεκδικήσει. Ασυμβίβαστος, επίμονος, μαχητικός, αλλιώτικος. Δεν δίστασε να συγκρουστεί με τις δυνάμεις που εξουσίαζαν τη δισκογραφία. Δεν αλώθηκε από τους πολιτικούς, ούτε ενέδωσε στους δημοσιογράφους που διαφέντευαν τη διακίνηση του καλλιτεχνικού έργου. Αντιστάθηκε στην ευκολία και υπερασπίστηκε τα δικαιώματα του καλλιτέχνη. Με τεράστιο κόστος, εξοντωτικό. Φορέας της μεγάλης παράδοσης του λαϊκού πολιτισμού, αυτοδίδακτος, αλλά και μεγάλος ανανεωτής που ενσωμάτωνε στη μουσική του τους επίγειους και υπόγειους ήχους της πόλης, με ταλέντο, πρωτοτυπία και καλαισθησία. Αντιστάθηκε με τις προσωπικές επιλογές του και αντιπρότεινε τα τραγούδια που έγραφε με έμπνευση, πάθος, χιούμορ και ευαισθησία. «Η ζωή μου όλη», «Η πιο μεγάλη ώρα», «Ρολόι-κομπολόι», «Ασφαλώς και δεν πρέπει», «Ο τρελός», «Του κόσμου το περίγελο», «Το θολωμένο μου μυαλό», «Kαι τι δεν κάνω», «Θα κλείσω τα μάτια», «Δεν θέλω τη συμπόνια κανενός», «Αδιορθωαναρχί-»… Άκης Πάνου 100%»
